Szkodliwe maja najczęściej charakter rakotwórczy z uwagi na swój skład chemiczny : azotany i azotyny. Możemy je spotkać w takich produktach jak napoje gazowane, wszelkie marynaty w słoikach a nawet w majonezach. Ich symbolika mieści się w przedziale od E210 do E219.

• E210 kwas benzoesowy
• E211 benzoesan sodu
• E212 benzoesan potasu
• E213 benzoesan wapnia
• E214 p-hydroksybenzoesan etylu
• E215 etylo-p-hydroksybenzoesan sodu
• E216 p-hydroskybenzoesan propylu
• E217 propylo-p-hydroksybenozoesan sodu 
• E218 p-hydroksybenzoesan metylu
• E219 metylo-p-hydroksybenzoesan sodu

Powszechnie stosowany benzoesan sodu działa drażniąco na śluzówkę żołądka, dlatego spożycie zawierających go produktów może u osób nadwrażliwych (np. chorych na chorobę wrzodową) powodować dolegliwości bólowe. W połączeniu z witaminą C (E300) może przekształcić się w rakotwórczy benzen co ma znaczenie szczególnie w przypadku napojów gazowanych, w których stosuje się jednocześnie obie te substancje. Temperatura i naświetlenie są czynnikami przyspieszającymi formowanie się benzenu.

Kolejna grupa konserwantów o właściwościach rakotwórczych mieści się w przedziale od E249 do E252. Te natomiast możemy spotkać w żółtych serach oraz wędlinach. I to właśnie tych konserwantów powinnyśmy się najbardziej wystrzegać.

• E249 azotan(III) potasu
• E250 azotan(III) sodu
• E251 azotan sodu
• E252 azotan potasu 

E50 - niemowlętom do 6 miesiąca życia nie powinien być podawany w ogóle. Przekroczenie dawki 0,06 mg na kg masy ciała może spowodować hiperaktywność i inne efekty uboczne. E250 jest potencjalnie rakotwórczy, a w połączeniu z innymi związkami chemicznymi w warunkach panujących w żołądku może tworzyć rakotwórcze nitrozoaminy.
 
Trzecia grupa konserwantów to te, których stosowanie jest przez WHO całkowicie zabronione w przemyśle spożywczym. Należą do nich : E222, E223, E224 oraz E232, E234, E241.

• E222 siarczyn sodowo-wodorowy 
• E223 metadisiarczek sodu 
• E224 metadisiarczek potasu
• E232 fenol ortofenylowo-sodowy
• E234 nisyna

Warto przestudiować etykietki produktów przed ich zakupem, by codzienne menu, nie stało się przeglądem tablicy Mendelejewa.